| tom
3 |
Teoria Magnokraftu - część 2: dyskoidalny
magnokraft pierwszej generacji |
 |
F. DYSKOIDALNY
MAGNOKRAFT |
| |
|
F1. Pędnik
magnetyczny |
| |
|
|
F1.1. |
Zasada pochylania osi magnetycznej
pędnika magnokraftu |
| |
|
|
F1.2. |
Układ napędowy |
| |
|
|
F1.3. |
Użycie pędników magnokraftu jako reflektorów
świetlnych |
| |
|
|
F1.4. |
Użycie pędników jako agregatów klimatyzacyjnych |
| |
|
|
F1.5. |
Użycie pędników jako telepatycznych
stacji nadawczo-odbiorczych |
| |
|
|
F1.6. |
Użycie pędników magnokraftu jako teleskopów
i rzutników telepatycznych |
| |
|
F2. |
Powłoka magnokraftu |
| |
|
|
F2.1. |
Terminologia opisująca poszczególne
części powłoki magnokraftu |
| |
|
|
F2.2. |
Materiały na powłokę magnokraftu |
| |
|
|
|
F2.2.1. |
Elektrodynamiczny model magnetorefleksyjności |
| |
|
|
|
F2.2.2. |
Telekinetyczny model magnetorefleksyjności |
| |
|
|
F2.3. |
Wyposażenie zewnętrzne powłoki magnokraftu |
| |
|
|
F2.4. |
Przestrzenie magnokraftu |
| |
|
|
F2.5. |
Pomieszczenia magnokraftu |
| |
|
F3. |
Kształty sprzężonych magnokraftów |
| |
|
|
F3.1. |
Sześć klas konfiguracji sprzężonych
magnokraftów |
| |
|
|
|
F3.1.1. |
Kompleksy latające |
| |
|
|
|
F3.1.2. |
Konfiguracje semizespolone |
| |
|
|
|
F3.1.3. |
Konfiguracje niezespolone |
| |
|
|
|
F3.1.4. |
Platformy nośne |
| |
|
|
|
F3.1.5. |
Latające systemy |
| |
|
|
|
F3.1.6. |
Latające klustery |
| |
|
|
F3.2. |
Zasady sprzęgania i rozłączania |
| |
|
|
F3.3. |
Substancja
hydrauliczna wypełniająca przestrzeń pomiędzy magnokraftami ("anielskie włosy") |
| |
|
|
F3.4. |
Przewożenie małych statków na pokładach
większych magnokraftów |
| |
|
F4. |
Warunki konstrukcyjne
definiujące kształty powłoki magnokraftu |
| |
|
|
F4.1. |
Warunek równowagi pomiędzy siłą napędową
i siłami stabilizacyjnymi |
| |
|
|
F4.2. |
Warunek narzucający aby liczba pędników
bocznych magnokraftu
była wielokrotnością czterech |
| |
|
|
F4.3. |
Podstawowy warunek stabilności siłowej
konstrukcji wehikułu wykorzystującego pędniki magnetyczne |
| |
|
|
F4.4. |
Warunek wyrażania współczynnika K przez
stosunek wymiarów gabarytowych |
| |
|
|
F4.5. |
Warunek optymalnego
sprzęgania magnokraftów w latające systemy
|
| |
|
|
F4.6. |
Warunek zazębiania się kołnierzy bocznych |
| |
|
|
F4.7. |
Typy magnokraftów |
| |
|
|
F4.8. |
Sposoby identyfikowania typu zaobserwowanego
magnokraftu |
| |
|
|
F4.9. |
Szkielet magnetyczny |
| |
|
F5. |
Pole magnetyczne magnokraftu |
| |
|
|
F5.1. |
"Strumień startu" |
| |
|
|
F5.2. |
Nazewnictwo biegunowości magnesów |
| |
|
|
F5.3. |
Długość efektywna komór oscylacyjnych
oraz siła magnetyczna netto |
| |
|
|
F5.4. |
Wyznaczanie wartości "strumienia
startu" |
| |
|
|
F5.5. |
Wyliczenie "energii napełnienia" zawartej
w polu magnokraftu |
| |
|
|
F5.6. |
Energia pola magnokraftu jest samo-odzyskiwalna |
| |
|
|
F5.7. |
Dlaczego ziemskie pole
magnetyczne nie może być nazywane "słabym" |
| |
|
|
F5.8. |
Ziemskie pole magnetyczne jest w stanie
wykonać technicznie użyteczną pracę |
| |
|
|
F5.9. |
Eksperyment Joe Newman'a |
| |
|
F6. |
Manewrowanie magnokraftem |
| |
|
|
F6.1. |
Wznoszenie się, zawisanie i opadanie
magnokraftu (magnetyczny wypór) |
| |
|
|
F6.2. |
Loty południkowe (magnetyczna siła
pociągowa) |
| |
|
|
F6.3. |
Loty równoleżnikowe (magnetyczny odpowiednik
efektu Magnusa) |
| |
|
|
|
F6.3.1. |
Eksperyment udowadniający istnienie
równoleżnikowej siły napędowej |
| |
|
|
|
F6.3.2. |
Dedukcja jaka wyjaśnia zasadę formowania
równoleżnikowej siły napędowej |
| |
|
|
|
F6.3.3. |
Kierunek siły napędowej
formowanej przez wir magnetyczny
(tzw. reguła toczącej się kuli) |
| |
|
|
F6.4. |
Rotowanie magnokraftu (moment rotujący) |
| |
|
|
F6.5. |
Pochylanie magnokraftu (moment pochylający) |
| |
|
F7. |
Wir magnetyczny |
| |
|
|
F7.1. |
Obwody magnetyczne w magnokrafcie |
| |
|
|
F7.2. |
Formowanie wiru magnetycznego |
| |
|
|
F7.3. |
Jonowy obraz wiru |
| |
|
F8. |
Trzy tryby działania magnokraftu |
| |
|
|
F8.1. |
Wzrokowe i słuchowe rozpoznawanie trybu
pracy magnokraftu |
| |
|
|
F8.2. |
System SUB dla sygnalizowania trybu
działania magnokraftu |
| |
|
F9. |
Nieograniczona różnorodność obserwowalnych
kształtów i wyglądów magnokraftu |
| |
|
F10. |
Własności magnokraftu |
| |
|
|
F10.1. |
Własności magnokraftu podczas działania
w trybie wiru magnetycznego |
| |
|
|
|
F10.1.1. |
Własności tuneli wytopionych w skałach
przez magnokrafty |
| |
|
|
|
F10.1.2. |
Świst wirujących mieczy |
| |
|
|
F10.2. |
Własności magnokraftu podczas bijącego
trybu pracy |
| |
|
|
|
F10.2.1.
|
Dźwięki buczące generowane przez magnokraft
podczas bijącego trybu pracy |
| |
|
|
F10.3. |
Własności magnokraftu
podczas działania w trybie soczewki magnetycznej |
| |
|
|
|
F10.3.1. |
Soczewka magnetyczna we wznoszącym
się magnokrafcie |
| |
|
|
F10.4. |
Czarne belki pola magnetycznego |
| |
|
F11. |
Lądowiska magnokraftów |
| |
|
|
F11.1. |
Zniszczenie otoczenia wywoływane przez
lądujące magnokrafty pierwszej generacji |
| |
|
|
F11.2. |
Podstawowe
przypadki lądowań pojedynczych magnokraftów |
| |
|
|
|
F11.2.1. |
Lądowiska magnokraftów z obwodami magnetycznymi
nawracającymi pod powierzchnią gruntu |
| |
|
|
|
|
F11.2.1.1. |
Wyznaczanie wymiarów magnokraftów
na podstawie śladów wypalanych przez nie w miejscach lądowania |
| |
|
|
|
F11.2.2. |
Lądowiska magnokraftu
z obwodami magnetycznymi
cyrkulowanymi wzdłuż powierzchni gleby |
| |
|
|
|
F11.2.3. |
Lądowiska z obwodami cyrkulowanymi
całkowicie w powietrzu |
| |
|
|
F11.3. |
Lądowiska formowane przez konfiguracje
magnokraftów |
| |
|
|
|
F11.3.1. |
Lądowiska latających systemów |
| |
|
|
|
F11.3.2. |
Lądowiska latających klusterów |
| |
|
F12. |
Miejsca eksplozji magnokraftów |
| |
|
F13. |
Podsumowanie atrybutów magnokraftu |
| |
|
F14. |
Zniszczeniowy i militarny potencjał
magnokraftów |
| |
|
|
F14.1. |
Użycie magnokraftów jako wehikułów
nośnych |
| |
|
|
F14.2. |
Użycie magnokraftów jako broni selektywnego
zniszczenia |
| |
|
F15. |
Tablice F1 do F3 oraz rysunki F1 do
F38 |
=
już można czytać